تبلیغات
♥سیاسی♥بین المللی ♥فرهنگی ♥دینی ♥اقتصادی ♥علمی ♥ورزشی ♥ - مطالب حضرت محمد (ص) ایکو
 
 
پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، خوش آمدید به سایت من . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وب سایت ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما را در بهتر شدن كیفیت مطالب یاری کنید.
 
 
شعر رحلت پیامبر رحمت و مهربانی (ص)
نوشته شده در سه شنبه چهارم بهمن 1390
ساعت : ساعت 22 و 17 دقیقه و 17 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi


از سراپای مدینه گِل غم میریزد

اشک از دیده ی غم بار حرم میریزد

از نگاه نگران، برق الم میریزد

خوب پیداست که باران ستم میریزد

آه آرامش زهراست به هم میریزد

 

سایه ی خنده از این گلکده کم کم برود

یا قرار است که پیغمبر اکرم برود ؟

 

نور از خنده لب های ترش می بارید

از گرفتاری امت به جزا میترسید

دربه در، در پی ارشاد بشر میگردید

مثل او هیچ رسولی غم و اندوه ندید

 

در دلم شور عجیبی ست نمیدانم چیست

در گلو بغض عجیبی ست نمیدانم چیست

 

دخترت زار به سر میزند ای وای دلم

در دلم غصه شرر میزند ای وای دلم

پدرم حرف سپر میزند ای وای دلم

حرف از داغ پسر میزند ای وای دلم

یک نفر آمده در میزند ای وای دلم

 

دل بریدن ز تو بابا بخدا آسان نیست

بعد تو واسطه ی وحی خدا با ما کیست؟

 

 


این جوان کیست که از دیدن رویش در دل

غصه داخل شده و خنده ز لب شد زائل

آه یارب شده انگار صبوری مشکل

گفت با لحن غریبانه ولی چون سائل :

با اجازه بگذارید بیایم داخل

 

با ادب آمد و در پیش پدر زانو زد

پرده از صورت پوشیده ی خود یک سو زد

 

مژده ای رحمت رحمان که سحر نزدیک است

ای رسول مدنی وقت سفر نزدیک است

شب بیچارگی نسل بشر نزدیک است

به علی هم برسان روز خطر نزدیک است

وقت آتش زدن یاس و تبر نزدیک است

 

پدر آماده رفتن به سماوات ولی

نگران است برای غم فردای علی

 

تکیه بر دست علی زد گل باغ ایجاد

نظری کرد به زهرا و دوباره افتاد

آه از سینه افلاک برآمد هیهات

به علی فاطمه را باز امانت میداد

داشت اما خبر از غصه زهرا ای داد

 

این همه بی کسی ای وای سرم درد گرفت

دل سرشار غم شعله ورم درد گرفت

 

او ز فردای حسین و حسنش داشت خبر

از خزان گشتن باغ و چمنش داشت خبر

از به آتش زدن یاسمنش داشت خبر

از غم حیدر خیبر شکنش داشت خبر

از حسین و بدن بی کفنش داشت خبر

 

اشک از دیده فرو ریخت و روحش پر زد

پر زد و دختر مظلومه ی او بر سر زد


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
:: برچسب‌ها: شعر رحلت پیامبر رحمت و مهربانی (ص) , انواع شعر در وصف پیامبر اسلام , انواع مطلب و حدیث از محد (ص) پیامبر اسلام درود خدا بر او باد ,
 



آفت ها از دیدگاه رسول اکرم(ص)
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 55 دقیقه و 30 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
آفت سخن گفتن ،دروغ است.

آفت عبادت ،سستی است.

آفت بخشش، منت است.

آفت دلیری ،ستم نمودن است.

آفت زیبائی ، خودپسندی و به خود نازیدن است.

آفت شرف و نژاد ، افتخار نمودن است.



 

هیچ تهیدستی  دشوارتر از نادانی نیست.

هیچ ثروتی سودمند تر از دانایی نیست.

هیچ تنهایی ، ترسناک تر از خودبینی نیست.

هیچ پشتیبانی نیکوتر از مشورت نیست.

هیچ دانایی همچون چاره اندیشی نیست.

هیچ شرف(اصل و تبار) همانند خوشرفتاری نیست.

هیچ پرستشی همانند اندیشیدن نیست.

هیچ پاکدامنی همانند خودداری(از گناه) نیست.


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



سخنان گهر بار از رسول اکرم (ص)
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 54 دقیقه و 11 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
 

دو صفت است که هیچ کار نیکی از آندو بالاتر نمی باشد:ایمان به خدا و سود رساندن به بندگان او.

و برای سرگرمی (سالم) عبادت بس است.

برای اندرز دادن ، مرگ بس است.

دو صفت است که هیچ کاربدی، بدتر از آندو نمی باشد: برای خدایتعالی شریک قرار دادن، و زیان رساندن به بندگان او.

بسیار ی از مردم در دو صفت فریفته و گمراه گشته اند:تندرستی و بی کاری.

دو صدا را خدایتعالی دشمن دارد:شیون نمودن در هنگام گرفتاری ، و نی زدن به هنگام بهره و خوشی.

آدمیزاده پیر می شود در حالیکه دو خوی او جوان می گردد:حرص و آرزو.

و بر تو باد به سپاسگذاری ، پس همانا آن نعمت فراوان است.

تند راه رفتن، ارزش و درخشش مومن را می برد.

گفته شد:بدترین مردم کیستند؟ فرمود:دانشمندان هرگاه که فاسد شوند.

به گرانمایه ای که خوار شده ، و ثروتمندی که نیازمند گردیده ، و دانشمندی که گرفتار نادانان شده است، مهربانی نماید.

زیبایی در زبان می باشد.(سخن نیک مایه آراستگی و مجبوبیت است.)

دانش را با نوشته، در بند آورید.

دانش گنجینه هائی است که کلیدهای او پرستش می باشد.

در نزد من، برتری دانش از مزیت و برتری عبادت محبوبتر است.

مردم را دوست بدار، تا ترا دوست داشته باشند.

به مردم دشنام مده، پس دشمنت می شوند.

وقار و آرامش از خداست، شتابزدگی از شیطان است.

نرمش با مردم نیمی از ایمان است و سازش و نرم خوئی با آنان نیمی از زندگی و خوشی می باشد.

خوشخوئی صاحبش را به رتبه و مقام روزه دار شب زنده دار می رساند.

راستی روزی را فراهم می آورد، و خیانت تهیدستی را.

نگاه محبت آمیز فرزند به (چهره)پدر و مادرش ، عبادت است.

دانش یار صمیمی مومن ، و بردباری وزیر اوست، و خرد راهنمای او.

جوانمردی نیکو نمودن ثروت است.

روزه دار تا زمانی که از مسلمانی غیبت ننماید، در عبادت بسر می برد، اگر چه در بسترش خوابیده باشد.

جامه و پوشاک، توانگری را آشکار می کند.

ایمان دو نیم است، نیمی در شکیبایی و نیمی در سپاسگذاری.

خوش پیمانی از ایمان است.

خوردن در بازار ،پستی و سبکی است.

مومن خوش طبع و خنده رو است.

منافق بدخو و خشمناک است.

توانگری چه یاور خوبی برای پرهیزکاران است.

هر چیز بنیانی دارد، و بنیان اسلام دوستی ما خاندان پیامبر (ص) است.

خدایتعالی صفت های بزرگواری و کرامت نفس را دوست دارد.

دنیا زندان مومن و بهشت کافر است.

در هنگام دیدار، به یکدیگر دست بدهید(مصاحفه کنید)، زیرا مصاحفه کینه و بدبینی را از دلها می برد.

مومن بر هر صفتی خو میگیرد ، ولی بر دروغ و خیانت خو نمی گیرد.

 

از نیک بختی انسان ، خیر خواستن از خدایتعالی و خوشنود بودن به فرمان اوست.

انجام کارهای نیک از زمین خوردن های بد(پرتگاه ها و خطرات) جلوگیری می نماید.

صدقه پنهانی خشم خدا را فرو می نشاند.

و هر کار خوبی صدقه است.

پرسش نیکو، نیمی از دانش است.

شرم از ایمانست.

مومن همه چیزش محترم است:آبرو و ثروت و خون او.

ایمان عقیده قلبی و گفتار به زبان ، و عمل با اندامست.

توانگری به داشتن کالای زیاد نیست، بلکه توانگری همان بی نیازی نفس است.

حج، جهاد ناتوان است.

جهاد زن خوب شوهرداری کردن است.

شخصی که در زندگی معتدل و میانه رو باشد، هرگز تهیدست نمی شود.



:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



15 حدیث.....
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 52 دقیقه و 53 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
 

کسی که به روزی خدا داده قانع باشد ، پس او از بی نیاز ترین افراد است.

کسی که به قدرت رسید خود رای می شود.

کسیکه مشورت نکند پشیمان می شود.

هر که از کسب حلال شرم ننماید به خودش سود می رساند ، و هزینه اش سبک می شود و خودپسندی از او دور می شود.

کسیکه دانسته سخن دروغی را به من نسبت می دهد، نشیمنگاهش در آتش دوزخ می باشد.

کسیکه دوست دارد عزیز ترین افراد باشد پس باید پرهیزکار باشد.

کسیکه دوست دارد نیرومند ترین افراد باشد ،پس باید به خدای تعالی توکل نماید.

کسیکه به عطای الهی خوشنود باشد، چشمش روشن می شود.

کسیکه ایمانش درست و کارش نیکو باشد،بلایش سخت تر است.

به هر که آمرزش خواهی داده شده است، از آمرزش محروم نمی شود.

به هر که توفیق دعا داده شده است، از برآورده شدن خواسته اش محروم نمی شود.

به هرکه سپاسگذاری داده شده ، از فزونی نعمت محروم نمی شود.

کسیکه تظاهر به تهیدستی نماید، نیازمند می شود.

هر که را فایده برسانی او نیز تو را فایده می رساند.

کسیکه برای سختیها روزکار شکیبایی آماده ننماید، درمانده می شود

:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



30 حدیث.....
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 51 دقیقه و 34 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

کسیسکه به مردم وام بدهد ، مردم نیز به او وام می دهند.

کسیکه پوشش شرم را از خود دور نماید ، غیبت ندارد(غیبتش حرام نیست)

کسیکه به خدا و روز قیامت ایمان دارد، پس باید به پیمانش وفا نماید.

کسیکه برای خدا فروتنی نماید ، خدایتعالی رتبه و مقامش را بالا می برد.

کسیکه خودپسندی نماید ، خدایتعالی اورا پست می گرداند.

کسیکه در زندگیش میانه روی نماید ، خدا به او روزی می دهد.

کسیکه زیاده روی و ولخرجی نماید خدای تعالی او را محروم نماید.

کسیکه خدا را بسیار یاد کند ، خدای تعالی به او پاداش می دهد.

کسیکه کار زشتی را فاش نماید ، همانند انجام دهنده آن است.

کسیکه مومنی را به کاری سرزنش نماید،نمی میرد تا همان کار را انجام دهد.

کسیکه به شما نیکی نمود، نیکیش را جبران نمائید.

کسیکه از نرمش با مردم محروم گردید،از تمام خوبیها محروم شده است.

کسیکه با خشمگین نمودن آفریدگار بنده ای را خشنود سازد، خدایتعالی همان بنده را بر او مسلط می گرداند.

ایمان به قرآن نیاورد کسی که حرام آنرا حلال بشمارد.

کسیکه پادشاهی را به آنچه موجب خشم خداست خشنود سازد، از آئین الهی بیرون می رود.

کسیکه از خدای تعالی از روزی اندک خوشنود شود، خدایتعالی نیز از او به کار اندک خوشنود می شود.

کسیکه بد اخلاق باشد، خودش را آزده می سازد.

کسیکه انمدوهش زیاد شود ، تنش بیمار می شود.

هشیار باشید! کسیکه مردم از ترس بدیش او را گرامی بدارند، از (پیروان) من نیست.

هر که با مردم بستیزد، جوانمردی و بزرگی او تباه می شود.

هر که سربار مردم شود ملعونست.

کسیکه در رسیدگی به کارهای مومنان تلاش ننماید ، مومن نیست.

کسیکه با میل و رقبت تن به خواری و ذلت بدهد، از ما خاندان پیامبر نمی باشد.

کسیکه به مسلمانی خیانت کند، یا به او زیانی برساند یا فریبش بدهد، از(پیروان)ما نیست.

کسیکه نیکی هایش او را شادمان و بدیهایش او را غمگین نمائید، پس او مومن راستین می باشد.

سخن چینی سبب شکنجه در گور است.

کسیکه ندانسته برای مردم فتوایی بدهد، فرشتگان آسمان و زمین او را لعنت می کنند.

حج،تهیدستی را زائل می نماید.

صدقه بلا را دور می گرداند.

پیوند با خویساوندان ، عمر را زیاد می نماید.


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



20 حدیث....
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 48 دقیقه و 58 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
 

با خویشان خود پیوند نمائید، گرچه به سلام کردن باشد.

لغزشهای گرفتاران را عفو نمائید.

با صدقه روزی را فرود آورید.

پس خوشا انسان باوقاری که سبکسری و نادانی در او نباشد، و گذشت نماید و ببخشد.

پس خوشا کسیکه از پا درافتادن ها و زمین خوردن های تمایلات نفسانی سالم بماند.

پس خوشا کسیکه بفهمد و بداند.

خوشا کسیکه ترس از خدا او را از ترس مردم باز دارد.

خوشا کسیکه درآمدش پاک ، ونهاد و باطنش شایسته ، و آشکارش نیکو ، و خوی و سرشتش درست باشد.

خوشا کسیکه زیاد بر نیازش را ببخشش نماید ، و از پر گوئی خودداری نماید.

خوشا مومنی که از راه حلال ثروتی به دست آورده ، و آنرا در راه حلال مصرف نماید.

خوشا کسیکه برای خدا بلند مرتبه فروتنی نماید.

خوشا کسیکه با مردم خوشرفتاری نماید، و مددکار آنها باشد ، و بدیش را از آنان باز دارد.

خوشا کسیکه خواهشهای نفسانی نقد و آماده را بخاطر بهشتی که ندیده است رها سازد.

بردباری بر خشم چیره می شود.

و تو را به پرهیزکاری و راستگویی و بجا آوردن عهد و پیمان سفارش می کنم.

امتی که در میانشان حق ناتوانی بی لکنت و نگرانی ستانده نشود،هرگز پاک وآراسته نخواهد شد.

و با دانش خایتعالی شناخته می شود و به یگانگی یاد میگردد.

به سبب دانش بندگان از خدایتعالی اطاعت نموده، و او را پرستش می نمایند.

و دانش پیشوای خرد است.

برای مومن روا نیست که جز با رضایت قلبی برادرش، در ثروت او تصرف نماید.

هیچ یک از افراد عرب، بر غیر عرب برتری ندارند مگر به پرهیزکاری.


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



40 حدیث از محمد ص
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 46 دقیقه و 54 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
 

برترین جهاد امت من، انتظار فرج است.

خردمند ترین افراد کسی است که خدا ترس تر از دیگران باشد ، و فرمان او را بیشتر اطاعت نماید.

 کم خردترین افراد کسی است که از شاه بیشتر بترسد ، و فرمانش را زیادتر از دیگران اطاعت نماید.

کمترین چیز در آخر الزمان ، برادر مطمئن و درهمی از حلال است.

محبوبترین افراد در نزد خدا کسی است که برای بندگانش سودمند تر باشد.

کم درخواست نمودن از مردم ، همان بی نیازی نقد و موجود می باشد.

تهیدستی مرگ بزرگتر است، عرض کردند تهیدستی از درهم و دینار؟ فرمودند:تهیدستی از دین.

زیاد درخواست نمودن از مردم، مایه ذلت است و همان نیازمندی نقد و موجود می باشد.

همانا راستی فرخنده و بابرکت است ، و دروغ شوم و نامبارک است .

همانا خدایتعالی کسی که در پرداخت حق او بخشنده باشد را دوست می دارد.

خدایتعالی بندگانی دارد که مردم در نیازهایشان به آنها پناهنده می شوند.

همانا خرمند کسی است که به یگانگی خدایتعالی معتقد باشد و فرمانش را اطاعت نماید.

همانا تمام خوبی ها با عقل به دست می آید.

همانا به دیندار و یا به شریف و نجیب احساس نمودن شایسته است.

در راه خدا از سرزنش هیچ سرزنش کننده ای نترس.

به خدایتعالی سوگند دروغ یاد مکن، وتا ناچار نشدی سوگند راست نیز یاد مکن.

در انجام هیچ کار خوبی خود نمایی مکن ، و آنرا به بهانه شرم رها نکن.

بی تابی مکن که تورا از(رسیدن به خیر) به دنیا و آخرت باز می دارد.

برای روزی فردا اندوهگین مباش، پس همانا هر فردائی روزیش می رسد.

بپرهیز از اینکه مسلمانی را دشنام دهی، ویا از گنهکاری پیروی نمایی.

از ستیزه جوئی بپرهیز ، زیرا همانا اولش نادانی و آخرش پشیمانی می باشد.

بپرهیز از اینکه بی لنگ وارد حمام شوی.

از دروغ بپرهیز ،همانا دروغ رو سیاهی به بار می آورد.

از نوشیدن شراب و هر مست کننده ای بپرهیز، پس همانا آن دو کلید هر بدی هستند.

هر گاه کاری ترا هراسان نمود ، پس بگو :خدایا به حق محمد (ص) و خاندان او، در کارم  گشایش ده.

هرگاه تبهکار ستوده شود، عرش می لرزد و پروردگار خشمگین می شود.

هرگاه فال بدزدی ،پیش برو(به فال بد اعتنا مکن).

هر گاه گمان بردی ، پس (بر اساس گمانت) داوری مکن.

و هرگاه به کسی حسد ورزیدی ،(به او) ستم مکن.

هرگاه پس از من زنا فراوان شد، مرگ ناگهانی زیاد می شود.

هر گاه کم فروشی شود ، خدایتعالی آنان را به خشکسالی و کمبود گرفتار می سازد.

هر گاه زکات ندهند، زمین نیز برکاتش را همانند زراعت میوه ها و معادن را از ایشان باز می دارد.

هرگاه پیمان شکنی نمایند، خدایتعالی دشمنانشان را بر آنها مسلط می گرداند.

آنچه را برای خود نمی پسندی ، برای دیگران نیز مپسند.

آنچه را برای خود دوست داری ،پس همانرا برای برادرانت نیز دوست بدار.

عبادت کن خدایی را که به سویش بازگشت می نمائی.

بیشترین همتت را برای نماز قرار بده، پس همانا نماز بعد از اعتراف بدین ،مهمتر و سرور اسلام می باشد.

زیاد به یاد مرگ باش، تا ترا از دنیا جدا کند.

دانش بیاموزید، پس همانا آموختن دانش نیکی و درس دادن و مذاکره آن ، خدا را به پاکی یاد نمودنست.

از دانشمندان پرسش نمائید، و با فرزانگان گفتگو نماید، و با نیازمندان همنشینی کنید.


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



سخنان قصار
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 45 دقیقه و 34 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

«سخنان قصار خاتم النبیین حضرت محمد مصطفی (ص)»

*خداوند دین خود را بدست کافران اشاعه می دهد . * بر حذر باشید از اینکه نان قرآن بخورید . * تقیّه دین من است و هر که از آن خارج شود از من خارج است . * وای بر زنان از طلا و لباسهای زیبا  .  * زنان با اشتغال در خانه ثواب مجاهدان فی سبیل الله را می برند . * دشمنی خطرناکتر از کسی نیست که با او همخوابه می شوی . * آرایش زن در خانه عبادت اوست و در کوچه زنای اوست . * خداوند عذاب امّت مرا در دنیا نهاده است . * اکثر اهل دوزخ زنانند و کمترین ساکنان بهشت نیز زنانند . * زنا در جامعه باعث زلزله و ظلم حکومت باعث قحطی می شود . * گرانی نشانه غضب الهی است . * تب پاک کننده گناه مؤمنان است و سهمشان از دوزخ . * هر که از اعمال نیکش خوشحال و از اعمال بد خود ناراحت شود مؤمن است . * زن مردوار هرگز بر بهشت وارد نشود . * اعمال بد در همین دنیا مجازات می شود . * هر که علمی را پنهان دارد در قیامت در آتش است . * خداوند هر که را عاشق باشد مال و فرزندان از او بستاند . * هر که علمی را بیاموزاند پاداش عمل کننده به آن علم نیز به او هم برسد . * طالب علم هر گاه که بمیرد شهید است . * هر که غریب بمیرد شهید است . * هر که بواسطه علم فروشی نان خورد خداوند او را در همین دنیا سرنگون ساخته و دوزخ بر او واجب می آید . * هر که نزد غیبگو و فالگیر برود کافر است . * با هجرت همه گناهان گذشته پاک می شود . * خداوند مؤمنانش را با بیماریها پاک می کند . * شیطان بصورت زن می آید و بصورت زن می رود . * روزگاری بر مردم می رسد که هر که بخواهد دین خود نگه دارد گوئی که آتشی را در دستان خود حمل می کند . * مؤمن هر خصلتی می تواند داشته باشد الا دروغگوئی . * مرکب قلم علمای دین من از خون شهدا برتر است . * چون خدا بر قومی غضب کند قحطی و گرانی پدید می آورد و اشرارشان را به حکومت می گمارد . * چون خداوند بخواهد کسی را هلاک کند حیا را از او می گیرد . * راست بگوئید حتی اگر جانتان در خطر باشد . * شیطان همچون خون در بدن آدمی جاری است . * زین پس فقط رهروان معرفت نفس (عارفان) به حقایق دین من نائل می آیند و رستگار می شوند .


 


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



حدیث در مورد پیامبران
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 40 دقیقه و 44 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

پیامبران

 

 

 

حدیث (1) امام رضا علیه‏السلام :

مِن اَخلاقِ النبیاءِ التَّنَظُّفُ؛

پاكیزگى از اخلاق پیامبران است.

كافى، ج 5، ص 567، ح 50

حدیث (2) رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

كادَ الحَلیمُ أَن یَكونَ نَبیّا؛
آدم بردبار به پیامبرى نزدیك است.

بحارالأنوار، ج43، ص70، ح61

حدیث (3) رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

إِنَّ الانبیاءَ إِنَّما فَضَّلَهُمُ اللّه  عَلى خَلقِهِ بِشِدَّةِ مُداراتِهِم لأَِعداءِ دینِ اللّه  وَحُسنِ تَقیَّتِهِم لأَِجلِ إِخوانِهِم فِى اللّه ؛
خداوند از این رو پیامبران را بر دیگر مردمان برترى داد كه با دشمنان دین خدا بسیار با مدارا رفتار مى كردند و براى حفظ برادران همكیش خود نیكو تقیه مى كردند.

بحارالأنوار، ج75، ص401، ح42

حدیث (4) رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

أَدِّبوا أولادَكُم عَلى ثَلاثِ خِصالٍ: حُبِّ نَبیِّكُم وَحُبِّ أَهلِ بَیتِهِ وَقِراءَةِ القُرآنِ؛
فرزندان خود را به كسب سه خصلت تربیت كنید: دوستى پیامبرتان و دوستى خاندانش و قرائت قرآن.

كنزالعمال، ج16، ص456، ح45409

حدیث (5) امام صادق علیه‏ السلام :

لَمْ یَبْعَثِ اللّه‏ُ نَبیّا قَطُّ اِلاّ بِالْبِرِّ وَالْعَدْلِ؛

خداوند هیچ پیامبرى را جز به نیكى و عدالت بر نینگیخت.

بحارالأنوار، ج 24، ص 292

حدیث (6) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

اَدِّبوا اَولادَكُمْ عَلى ثَلاثِ خِصالٍ : حُبِّ نَبیِّكُمْ و حُبِّ اَهْلِ بَیْتِهِ وَ عَلى قِراءَةِ الْقُرآنِ ؛

فرزندانتان را به سه چیز ادب كنید: عشق به پیامبرتان، عشق به خاندان او، و قرآن خواندن.

غرر الحكم، ح 4488

حدیث (7) امام رضا علیه‏السلام :

... فَاِن قالَ قائِلٌ : فَلِمَ وَجَبَ عَلَیْهِمْ مَعْرِفَةُ الرُّسُلِ وَالاِْقْرارُ بِهِم وَالاِْذعانُ لَهُم بِالطّاعَةِ؟ قیلَ : لاَِنـَّهُ لَمّا اَنْ لَمْ یَكُنْ فى خَلْقِهِمْ وَ قُواهُم ما یُكْمِلونَ بِهِ مَصالِحَهُم وَ كانَ الصّانِعُ مُتَعالیا عَنْ اَنْ یُرى وَ كانَ ضَعْفُهُمْ وَ عَجْزُهُمْ عَنْ اِدْراكِهِ ظاهِرا ، لَمْ یَكُنْ بُدٌّ لَهُمْ مِنْ رَسولٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُمْ مَعْصومٍ ، یُؤَدّى اِلَیْهِم اَمْرَهُ وَ نَهْیَهُ وَ اَدَبَهُ ، و یَقِفُهُمْ عَلى ما یَكونُ بِهِ اجْتِرارُ مَنافِعِهِمْ وَ مَضارِّهِم ؛

اگر كسى بگوید : چرا شناخت پیامبران و اعتراف به آنها و اقرار به (لزوم) اطاعت از آنان ، بر مردم واجب است؟ در پاسخ گفته شود : چون در وجود مردم و قواى آنان ، چیزى نیست كه با آن ، مصالحشان را كامل سازند و آفریدگار نیز برتر از آن است كه دیده شود ، سستى و ناتوانى آنان از ادراك او آشكار است ، پس چاره‏اى جز این نیست كه میان خداوند و مردم ، پیام‏آورى معصوم باشد كه اوامر و نواهى و ادب (و آموزه‏هاى) او را به ایشان برساند و آنها را به آنچه مایه سود و زیانشان است ، آگاه سازد.

علل الشرایع، ج 2، ص 394، ح 11

حدیث (8) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

اِنّا اُمِرْنا مَعاشِرَ الاَنْبیاءِ بِمُداراةِ النّاسِ، كَما اُمِرْنا بِاِقامَةِ الفَرائِضِ؛

ما پیامبران، همان‏گونه كه به برپا داشتن واجبات مأمور شده‏ایم، به مدارا كردن با مردم نیز مأمور شده‏ایم.

امالى طوسى، ص 521

حدیث (9) امام صادق علیه‏السلام :

مَا كَلَّمَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اَلْعِبادَ بِكُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله : اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـكَلِّمَ النّاسَ عَلى قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛

رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم كه با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.

كافى، ج 1 ، ص 23

حدیث (10) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

خَمْسٌ مِنْ سُنَنِ الْمُرْسَلینَ: اَْلْحَیاءُ وَ الْحِلْمُ وَ الْحِجامَةُ وَ السِّواكُ وَ التَّعَطُّرُ؛

پنج چیز از سنت پیغمبران است: حیا، بردبارى، حجامت كردن، و مسواك و عطر زدن.

نهج الفصاحه، ح 1463

حدیث (11) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

اَكْرَمُ اَخلاقِ النَّبیّینَ وَ الصِّدّیقینَ وَ الشُهَداءِ وَ الصّالِحینَ التَّزاوُرُ فِى اللّه‏ِ؛

بزرگوارانه‏ترین اخلاق پیامبران، صدیقین (انسان‏هاى راستین) شهدا و صالحین، دیدار یكدیگر براى خداست.

دعائم الاسلام، ج 2، ص 106

حدیث (12) امام صادق علیه‏السلام :

اِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ لَمْ یَبْعَثْ نَبیّا اِلاّ بِصِدْقِ الْحَدیثِ وَ اَداءِ الاَْمانَةِ اِلَى الْبَرِّ وَ الْفاجِرِ؛

خداوند عزوجل هیچ پیامبرى را نفرستاد، مگر به راستگویى و برگرداندن امانت به نیكوكار و بدكار .

كافى، ج 1، ص 104، ح 1


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



حضرت محمد (ص) حدیث 33تا 47
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 38 دقیقه و 47 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
حدیث (33) امام على علیه‏السلام :

كانَ النَّبىُّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِذا سُئِلَ شَیئا فَاِذا اَرادَ اَنْ یَفْعَلَه ُقالَ: نَعَم وَ اِذا اَراد اَنْ لا یَفْعَلَ سَكَتَ و كانَ لا یَقول لِشَى‏ءٍ لا... ؛

هرگاه از رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چیزى تقاضا مى‏شد، اگر ایشان آن را مى‏خواستند انجام دهند، مى‏فرمودند: بله و اگر نمى‏خواستند انجام دهند، سكوت مى‏نمودند و هیچ‏گاه ایشان براى چیزى نه نمى‏گفتند.

بحارالأنوار، ج 93، ص 327

حدیث (34) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

اُمِرْتُ اَن آخُذَ الصَّدَقَةَ مِن اَغْنیاءِكُم فَاَرُدَّها فى فُقَراءِكُم؛

من مأمورم كه صدقه (و زكات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتان بدهم.

مستدرك الوسائل، ج 7، ص 105

حدیث (35) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

اَمَرَنى رَبّى بِسَبْعِ خِصالٍ: حُبِّ المَساكینِ وَ الدُّنُوِّ مِنْهُم و اَنْ أكثِرَ مِن «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‏» وَ اَنْ اَصِلَ بِرَحِمى و اِن قَطَعَنى و اَن اَنظُرَ الى مَن هُوَ اَسفَلُ مِنّى و لا اَنْظُرَ اِلى مَنْ هُوَ فَوقى و اَن لا یَأخُذَنى فِى اللّه‏ِ لَومَةُ لائِمٍ و اَنْ اَقولَ الحَقَّ وَ اِنْ كانَ مُرّا و اَن لا اَسْاَلَ اَحَدا شَیئا؛

پروردگارم مرا به هفت خصلت امر نموده است: دوست داشتن بینوایان و نزدیك شدن به آنها، ذكر لا حول و لا قوة الا باللّه‏ را بسیار گفتن، با خویشاوندان رابطه برقرار كردن؛ هر چند آنان قطع رابطه كنند، [و در مسائل مادى]، به پایین‏تر از خود نگاه كنم نه به بالاتر، در راه خدا سرزنش ملامتگران را به خود نگیرم، حق را بگویم اگر چه تلخ باشد و از كسى چیزى نخواهم.

الاصول الستة عشر، ص 75

حدیث (36) ابن شهر آشوب :

كانَ النَّبىّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله قَبْلَ المَبْعَثِ مَوصوفا بِعِشرینَ خَصلَةً مِن خِصالِ الاَنْبیاءِ لَوِ انْفَرَدَ واحِدٌ بِاَحَدِها لَدَلَّ عَلى جَلالِهِ فَكَیْفَ مَنِ اجْتَمَعَت فیهِ؟! كانَ نَبیّا اَمینا، صادِقا، حاذِقا، اَصیلاً، نَبیلاً، مَكینا، فَصیحا، عاقِلاً، فاضِلاً، عابِدا، زاهِدا، سَخیا، كمیا، قانِعا، مُتَواضِعا، حَلیما، رَحیما، غَیورا، صَبورا، مُوافِقا، مُرافِقا، لَمیُخالِطْ مُنَجِّما وَ لا كاهِنا و لا عَیافا؛

رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله پیش از مبعوث شدن، بیست خصلت از خصلت‏هاى پیامبران را دارا بودند، كه اگر كسى یكى از آنها را داشته باشد، دلیل عظمت اوست؛ چه رسد به كسى كه همه آنها را دارا باشد، آن حضرت پیامبرى امین، راستگو، ماهر، اصیل، شریف، استوار، سخنور، عاقل، با فضیلت، عابد، زاهد، سخاوتمند، دلیر و با شهامت، قانع، متواضع، بردبار، مهربان، غیرتمند، صبور، سازگار، و نرم‏خو بودند و با هیچ منجّم (قائل به تأثیر ستارگان)، غیب‏گو و پیش‏گویى هم‏نشین نبودند.

المناقب لابن شهر آشوب، ج 1، ص 123

حدیث (37) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

اِنْ قَدَرتَ اَن تُصْبِحَ و تُمسى و لَیْسَ فى قَلبِكَ غَشٌّ لاَِحَدٍ فَافعَل و ذلِكَ مِن سُنَّتى و مَنْ أحیى سُنَّتى فَقَد اَحیانى و مَن اَحیانى كانَ مَعى فِى الجَنَّةِ؛

تا مى‏توانى بكوش كه صبح و شب در قلبت (حتّى) قصد فریب و نیرنگ كسى نباشد؛ چرا كه این از سنّت‏هاى من است و كسى كه سنّتم را زنده كند، مرا زنده كرده است و كسى كه مرا زنده كند، در بهشت با من خواهد بود.

سنن ترمذى، ج 4، ص 151

حدیث (38) طبرسى :

كانَ مِن فِعْلِهِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِذا لَبِسَ الثَّوبَ الجَدیدَ حَمِدَ اللّه‏َ ثُمَّ یَدعو مِسكینا فَیُعطیهِ القَدیمَ، ثُمَّ یَقولُ: ما مِن مُسلِمٍ یَكسو مُسلِما مِن شَمْلِ ثیابِهِ ـ لا یَكْسوهُ اِلاّ لِلّهِ عزَّوَجَلَّ ـ الاّ كانَ فى ضَمانِ اللّه‏ِ عزَّوَجَلَّ و حِرزِهِ و خَیْرِهِ و اَمانِهِ حَیّا و مَیّتا؛

هر وقت رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لباس جدیدى مى‏پوشیدند، خداوند را سپاس مى‏گفتند و سپس بینوایى را مى‏خواستند و لباس قدیمشان را به او مى‏دادند و مى‏فرمودند: مسلمانى كه فقط براى رضایت خداوند عزوجل، لباس كهنه خود را به مسلمان فقیرى بدهد، تا هنگامى كه لباس به تن آن فقیر است، در پناه و خیر و ضمانت خداوند است، چه زنده بماند و چه بمیرد.

مكارم الاخلاق، ص 36

حدیث (39) امام كاظم علیه‏السلام :

كانَ النَّبىُّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلى رُؤوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛

هرگاه صبح مى‏شد پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله دست نوازش بر سر فرزندان و نوه هاى خود مى‏كشیدند.

عدة الداعى، ص 79

حدیث (40) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

نَحْنُ قَوْمٌ لا نَأكُلُ حَتّى نَجوعَ وَ اِذا اَكَلْنا لا نَشْبَعُ؛

ما قومى هستیم كه تا گرسنه نشویم غذا نمى‏خوریم و تا سیر نشده‏ایم دست از غذا مى‏كشیم.

سنن النبى، ص 226

حدیث (41) امام صادق علیه‏السلام :

الاَكْلُ عِندَ اَهلِ المُصیبَةِ مِن عَمَلِ الجاهِلیَّةِ وَ السُّنَّةُ البَعْثُ اِلَیْهِم بِالطَّعامِ؛

غذا خوردن نزد مصیبت‏زدگان و با خرج آنان، از رفتارهاى جاهلیت است و سنّت پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فرستادن غذا براى مصیبت‏زدگان است.

من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 182

حدیث (42) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

خَیْرُكُم خَیْرُكُم لِنِسائِهِ و اَنَا خَیْرُكُم لِنِسائى؛

بهترین شما كسى است كه براى زنان خود بهتر باشد و من بهترین شما براى زن خود هستم.

من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 443

حدیث (43) امام على علیه‏السلام :

كانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لا یُؤْثِرُ عَلَى الصَّلاةِ عَشاءً وَ لا غَیْرَهُ وَ كانَ اِذا دَخَلَ وَقْتُها كَاَنـَّهُ لا یَعْرِفُ اَهْلاً وَ لا حَمیما؛

رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چیزى مثل شام و غیر آن را بر نماز مقدم نمى‏داشتند و هنگامى كه وقت نماز مى‏رسید، گویى كه هیچ یك از اهل خانه و دوستان را نمى‏شناختند.

مجموعه ورام، ج 2، ص 78

حدیث (44) الغزالى فى احیاء العلوم :

كانَ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لا یَجْلِسُ اِلَیهِ اَحَدٌ و هُوَ یُصَلّى اِلاّ خَفَّفَ صَلاتَهُ و اَقْبَلَ عَلَیهِ فَقالَ: اَ لَكَ حاجَةٌ؟ فَاِذا فَرَغَ مِنْ حاجاتِهِ عادَ اِلى صَلاتِهِ؛

هرگاه رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله نماز مى‏خواندند و كسى نزد ایشان مى‏نشست، ایشان نماز خود را كوتاه مى‏كردند و به او رو مى‏نمودند و مى‏فرمودند: آیا خواسته‏اى دارى؟ و بعد از آن‏كه حاجت او را برآورده مى‏كردند، به نماز بر مى‏گشتند.

سنن النبى، ص 294

حدیث (45) امام رضا علیه‏السلام :

اِنّا اَهلُ بَیْتٍ نَرى وَعدَنا عَلَینا دَینا كَما صَنَعَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله؛

ما اهل بیت، وعده‏هاى خود را براى خودمان، بدهى و دِین حساب مى‏كنیم، چنانكه رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چنین مى‏كردند.

تحف العقول، ص 446

حدیث (45) امام على علیه‏السلام :

كُنّا اِذَا احْمَرَّ الْبَاْسُ وَ لَقِىَ القَومُ الْقَوْمَ اتَّقَیْنا بِرَسولِ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فَما یَكونُ اَحَدٌ اَقْرَبَ اِلَى الْعَدُوِّ مِنْهُ ؛

وقتى كه آتش جنگ بر افروخته مى‏شد و دو لشكر به هم مى‏رسیدند، به پیامبر پناهنده مى‏شدیم و كسى نبود كه از آن حضرت به دشمن نزدیك‏تر باشد.

مكارم الاخلاق، ص 18

حدیث (46) عایشه :

ما كانَ خُلْقٌ اَبْغَضَ اِلى رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله مِنَ الْكَذِبِ وَ مَا اطَّـلَعَ مِنْهُ عَلى شَىْ‏ءٍ عِنْدَ اَحَدٍ مِنْ اَصْحابِهِ فَیَبْخَلُ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ حَتّى یَعْلَمَ اَنْ اَحْدَثَ تَوْبَةً؛

هیچ صفتى نزد رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله منفورتر از دروغ نبود و هر گاه مطلع مى‏شدند یكى از اصحابشان دروغى گفته است، به او بى‏اعتنایى مى‏كردند تا آن‏كه مى‏فهمیدند توبه كرده است.

الطبقات الكبرى، ج 1، ص 378

حدیث (47) پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) :

بُعِثتُ بِمَكارِمِ الأخلاقِ وقحاسِنِها

من براى (احیاى) مكارم و نیكى‏هاى اخلاقى مبعوث شدم.


الأمالى، طوسى، 596


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



حضرت محمد(ص) حدیث 20تا32
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 36 دقیقه و 39 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
حدیث (20) امام على علیه السلام :

وَ هُوَ خاتَمُ النَّبیّینَ، اَجْوَدُ النّاسِ كَفّا وَ اَرْحَبُ النّاسِ صَدْرا وَ اَصْدَقُ النّاسِ لَهْجَةً وَ اَوْفَى النّاسِ ذِمَّةً وَ اَلْیَنُهُمْ عَریكَةً وَ اَكْرَمُهُمْ عِشْرَةً مَنْ رَآهُ بدیهَةً هابَهُ وَ مَنْ خالَطَهُ مَعْرِفَةً اَحَبَّهُ یَقولُ ناعِتُهُ: لَمْ اَرَ قَبْلَهُ وَ لا بَعْدَهُ مِثْلَهُ؛

او كه خاتم پیامبران بود، بخشنده ترین، پرحوصله ترین، راستگوترین، پایبندترین مردم به عهد و پیمان، نرم خوترین و خوش مصاحبت ترین مردم بود، هر كس بدون سابقه قبلى او را مى دید، هیبتش او را مى گرفت و هر كس با او معاشرت مى نمود و او را مى شناخت دوستدارش مى شد و هر كس مى خواست او را تعریف كند، مى گفت: نظیر او را پیش از او و پس از او ندیده ام.

بحارالأنوار، ج 16، ص 190

حدیث (21) انس :

كانَ رَسولُ اللّه صلى الله علیه و آله اِذا فَقَدَ الرَّجُلَ مِنْ اِخْوانِهِ ثَلاثَةَ اَیّامٍ سَأَلَ عَنْهُ، فَاِنْ كانَ غائِبا، دَعا لَهُ وَ اِنْ كانَ شاهِدا زارَهُ وَ اِنْ كانَ مَریضا عادَهُ؛

رسول اكرم صلى الله علیه و آله هرگاه یكى از اصحاب خود را سه روز نمى دیدند از حال او جویا مى شدند، آنگاه اگر در سفر بود، دعایش مى كردند و اگر در شهر بود به دیدارش و اگر مریض بود، به عیادتش مى رفتند.

مكارم الاخلاق، ص 19

حدیث (22) امام صادق علیه‏السلام :

مَا كَلَّمَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اَلْعِبادَ بِكُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله : اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـكَلِّمَ النّاسَ عَلى قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛

رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم كه با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.

كافى، ج 1، ص 23

حدیث (23) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

 اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانیَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن یَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛

پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد.

كنزالفوائد، ص 184 

حدیث (24) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

اَقْرَبُكُمْ غَدا مِنّى فِى الْمَوْقِفِ اَصْدَقُكُمْ لِلْحَدیثِ وَ اَدّاكُمْ لِلاَْمانَةِ وَ اَوفاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ اَحْسَنُكُمْ خُلْقا وَ اَقْرَبُكُمْ مِنَ النّاسِ؛

نزدیك‏ترین شما به من در قیامت: راستگوترین، امانتدارترین، وفادارترین به عهد و پیمان، خوش اخلاق‏ترین و نزدیك‏ترین شما به مردم است.

امالى طوسى، ص 229

حدیث (25) ابى سعید الخدرى :

كانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اَشَدَّ حَیاءً مِنَ العَذراءِ فى خِدْرِها. و كانَ اِذا كَرِهَ شَیئا عَرَفْناهُ فى وَجْهِهِ؛

رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله از دختران پشت پرده با حیاتر بودند، و اگر چیزى را دوست نمى‏داشتند، از چهره‏شان مى‏فهمیدیم.

مكارم الأخلاق، ص 17

حدیث (26) امام حسن مجتبى علیه‏السلام :

كانَ رَسولُ اللّه‏ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فَخْما مُفَخَّما... یَتَـكَلَّمُ بِجَوامِعِ الكَلِمِ فَصْلاً لا فُضولَ فیهِ و لا تَقصیرَ. دمثا، لَیْسَ بِالجافى و لا بِالْمَهینِ تَعظُمُ عِنْدَهُ النِّعْمَةُ و اِنْ دَقَّت لا یَذُمُّ مِنها شَیئا غَیْرَ اَنَّهُ كانَ لا یَذُمُّ ذَواقا و لا یَمدَحُهُ و لا تُغضِبُهُ الدُّنْیا و ما كانَ لَها، فَاِذا تُعوطىَ الحَقّ لَم یَعْرِفهُ اَحَدٌ، و لَم یَقُمْ لِغَضَبِهِ شَى‏ءٌ حَتّى یَنتَصِرَ لَهُ... ؛

رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله (در نظرها) با شكوه و بزرگوا بودند... سخنانى كوتاه، جامع و بى‏چون و چرا مى‏گفتند بدون كم و زیاد، نرم‏خو و مهربان بودند، در حق كسى ظلم نمى‏كردند، كسى را خوار نمى‏شمردند، نعمت را اگر چه كم بود، بزرگ مى‏دانستند و چیزى از آن را نكوهش نمى‏كردند، از مزه غذا نه بد مى‏گفتند و نه تعریف مى‏كردند، دنیا و آنچه به آن مرتبط است ایشان را خشمگین نمى‏ساخت و هرگاه حقى ضایع مى‏شد، احدى را ملاحظه نمى‏كردند و چیزى باعث رفع خشمشان نمى‏شد، تا آن‏كه حق را حاكم سازند.

عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 283

حدیث (27) امام على علیه‏السلام :

كانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لَیَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اَصحابِهِ اِذا رَآهُ مَغْموما بِالْمُداعَبَةِ وَ كانَ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یَقولُ: اِنَّ اللّه‏َ یُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فى وَجْهِ اِخْوانِهِ؛

هرگاه رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یكى از اصحاب خود را غمگین مى‏دیدند، با شوخى او را خوشحال مى‏كردند و مى‏فرمودند: خداوند، كسى را كه با برادران (دینى) اش با ترشرویى و چهره عبوس روبرو شود، دشمن مى‏دارد.

رسائل شهید ثانى، ص 326

حدیث (28) امام صادق علیه‏السلام :

كانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یُداعِبُ وَ لا یَقولُ اِلاّ حَقّـا؛

رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله شوخى مى‏كردند ولى جز حقّ چیزى نمى‏گفتند.

مستدرك الوسائل، ج 8، ص 408

حدیث (29) زید بن ثابت:

كُنّا اِذا جَلَسْنا اِلَیْهِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِنْ اَخَذْنا فى حَدیثٍ فى ذِكْرِ الآخِرَةِ اَخَذَ مَعَنا و اِنْ اَخَذنا فى ذِكْرِ الدُّنْیا اَخَذَ مَعَنا و اِنْ اَخَذنا فى ذِكرِ الطَّعامِ وَ الشَّرابِ اَخَذَ مَعَنا؛

هرگاه با رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله مى‏نشستیم، اگر در مورد آخرت صحبت مى‏كردیم، ایشان هم با ما همان سخن را مى‏گفتند و اگر در مورد دنیا صحبت مى‏كردیم، ایشان هم‏چنین مى‏كردند و اگر در مورد خوردنى و نوشیدنى صحبت مى‏كردیم، ایشان هم با ما هم‏سخن مى‏شدند.

مكارم الاخلاق، ص 21

حدیث (30) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

لا یُـبَلِّغُنى اَحَدٌ مِنْكُم عَنْ اَحَدٍ مِن اَصحابى شَیئا، فَاِنّى اُحِبُّ اَنْ اَخْرُجَ اِلَیكُم و اَنَا سَلیمُ الصَّدرِ؛

كسى از شما حق ندارد از هیچ یك از یارانم چیزى به من بگوید؛ زیرا دوست دارم در حالى كه چیزى از شما در دلم نیست به سویتان بیایم.

مكارم الاخلاق، ص 17

حدیث (31) امام كاظم علیه‏السلام :

اِنَّ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله كانَ اِذا اَتاهُ الضَّیْفُ اَكَلَ مَعَهُ وَ لَمْ یَرْفَعْ یَدَهُ مِنَ الْخِوانِ حَتّى یَرْفَعَ الضَّیْفُ یَدَهُ؛

رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله هرگاه میهمان داشتند، با او غذا مى‏خوردند و دست از سفره و غذا نمى‏كشیدند، تا آن‏كه میهمان دست از غذا خوردن بكشد.

كافى، ج 6، ص 286

حدیث (32) امام على علیه‏السلام :

كانَ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لا یَذُمُّ اَحَدا وَ لا یُعَیِّرُهُ وَ لا یَطْلُبُ عَثَراتِهِ وَ لا عَوْرَتَهُ وَ لا یَتَـكَلَّمُ اِلاّ فیما رَجا ثَوابَهُ؛

رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله، هرگز بدگویى كسى را نمى‏كردند، سرزنش نمى‏نمودند و در پى لغزش‏ها و اسرار دیگران نبودند و [درباره دیگران]، چیزى جز خیر (خوبى) نمى‏گفتند.

عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 284


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



حضرت محمد(ص) حدیث1تا19
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 27 دقیقه و 45 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

 

حدیث (1) حضرت زهرا سلام الله علیها:

حُبِّبَ اِلَیَّ مِن دُنیاکم ثَلاثٌ: تَلاوَةُ کِتابِ اللهِ وَ النَّظَرُ فی وَجهِ رَسولِ وَ الانفاقُ فی سَبیلِ اللهِ؛
از دنیای شما سه چیز محبوب من است: 1- تلاوت قرآن 2- نگاه به چهره رسول خدا 3- انفاق در راه خدا.

وقایع الایام خیابانی، جلد صیام، ص295

حدیث (2) امام على علیه السلام :

فى صِفَةِ النَّبىِّ صلى الله علیه و آله طَبیبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ قَد أَحكَمَ مَراهِمَهُ وَأَحمى (أمضى) مَواسِمَهُ یَضَعُ ذلِكَ حَیثُ الحاجَةُ إِلَیهِ مِن قُلوبٍ عُمىٍ وَآذانٍ صُمٍّ وَأَلسِنَةٍ بُكمٍ، مُتَتَبِّعٌ بِدَوائِهِ مَواضِعَ الغَفلَةِ وَمَواطِنَ الحَیرَةِ... ؛

در توصیف پیامبر صلى الله علیه و آله مى فرماید: پزشكى است كه با دانش خود، همواره میان مردم مى گردند، مرهمهایش را به خوبى فراهم و ابزار كارش را آماده كرده و آنها را هر جا كه لازم باشد، از دلهاى كور و گوشهاى كر و زبانهاى گنگ به كار مى برد. غفلت گاه ها و جایگاه هاى حیرت را جستجو و با داروى خود آنها را درمان مى كند.

نهج البلاغه، خطبه 108

حدیث (3) كعب الاحبار :

إِنّا نَجِدُ فِى التَّوراةِ: مُحَمَّدٌ النَّبىُّ المُختارُ لافَظٌّ وَ لاغَلیظٌ وَ لا صَخّابٌ فِى السواقِ وَ لا یَجزى السَّیِّئَةَ السَّیِّئَةَ وَ لكِن یَعفو وَیَغفِرُ؛

ما در تورات چنین مى خوانیم: محمّد پیامبر برگزیده، نه تندخوست و نه خشن و نه اهل جارو جنجال. در كوچه و بازار، بدى را با بدى جواب نمى دهد، بلكه مى بخشد و گذشت مى كند.

الطبقات الكبرى، ج1، ص360

حدیث (4) امام حسین علیه السلام :

كانَ صلى الله علیه و آله... یُعطى كُلَّ جُلَسائِهِ نَصیبَهُ وَ لا یَحسَبُ أَحَدٌ مِن جُلَسائِهِ أَنَّ أَحَدا أَكرَمُ عَلَیهِ مِنهُ؛

پیامبر صلى الله علیه و آله بهره هر یك از هم نشینان خود را عطا مى فرمودند و چنان معاشرت مى نمودند كه كسى گمان نمى كرد شخص دیگرى نزد پیامبر از او گرامى تر باشد.

بحارالأنوار، ج16، ص152، ح4

حدیث (5) امام على علیه السلام :

وَهُوَ خاتَمُ النَّبیّینَ، أَجوَدُ النّاسِ كَفّا وَاَرحَبُ النّاسِ صَدرا وَأَصدَقُ النّاسِ لَهجَةً وَأَوفَى النّاسِ ذِمَّةً وَأَلیَنُهُم عَریكَةً وَأَكرَمُهُم عِشرَةً مَن رَآهُ بَدیهَةً هابَهُ وَمَن خالَطَهُ مَعرِفَةً أَحَبَّهُ یَقولُ ناعِتُهُ: لَم اَرَقَبلَهُ وَلا بَعدَهُ مِثلَهُ؛

او خاتم پیامبران است. بخشنده ترین مردم بود، سعه صدرش از همه بیشتر (پرحوصله ترین مردم) و راستگوترین و پایبندترین آنان به عهد و پیمان. از همه نرمخوتر بود و رفتارش بزرگوارانه تر. هر كس بدون سابقه قبلى او را مى دید، هیبتش او را مى گرفت و هر كس با او معاشرت مى نمود و او را مى شناخت دوستدارش مى شد و هر كس مى خواست او را وصف كند، مى گفت: نظیر او را در گذشته و حال ندیده ام.

بحارالأنوار، ج16، ص190، ح27

حدیث (6) عایشه :

كانَ صلى الله علیه و آله أَلیَنَ النّاسِ وَ أَكرَمَ النّاسِ وَ كانَ رَجُلاً مِن رِجالِكُم إِلاّ أَنَّهُ كانَ ضَحّاكا بَسّاما؛

رسول خدا صلى الله علیه و آله نرمخوترین و بزرگوارترین مردم بود. او هم مردى چون مردان شما بود، با این تفاوت كه همواره خنده و تبسّم بر لب داشت.

الطبقات الكبرى، ج1، ص365

حدیث (7) ابن شهر آشوب :

كانَ النَّبىُّ صلى الله علیه و آله لا یَقومُ وَ لا یَجلِسُ إِلاّ عَلى ذِكرِ اللّه ؛

پیامبر خدا صلى  الله  علیه  و  آله بر نمى خاست و نمى نشست مگر با ذكر خدا.

المناقب لابن شهرآشوب، ج1، ص127 

حدیث (8) داود بن الحصین :

فى صِفَةِ النَّبِىِّ صلى الله علیه و آله - كانَ رَجُلاً أَفضَلَ قَومِهِ مُروءَةً وَ أَحسَنَهُم خُلقا وَ أَكرَمَهُم مُخالَطَةً وَ أَحسَنَهُم جِوارا وَ أَعظَمَهُم حِلما وَ أَمانَةً وَ أَصدَقَهُم حَدیثا وَ أَبعَدَهُم مِنَ الفُحشِ وَ الذى وَ مارُئِىَ مُلاحیا وَ لامُماریا أَحَدا حَتّى سَمّاهُ قَومُهُ المینَ لِما جَمَعَ اللّه  لَهُ مِنَ المورِ الصّالِحَةِ فیهِ، فَلَقَد كانَ الغالِبُ عَلَیهِ بِمَكَّةَ المینَ؛

داود بن حصین ـ در اوصاف پیامبر صلى الله علیه و آله ـ : او مردى بود كه از همه قوم خود جوانمردتر، خوش اخلاق تر، خوش برخوردتر، همسایه دارتر، بردبارتر، امانتدارتر، راستگوتر، و از بدزبانى و آزاررسانى به دورتر بود. هرگز دیده نشد كه با كسى كشمكش و مجادله كند. خداوند اخلاق وصفات پسندیده رادرآن حضرت جمع كرده بودتاجایى كه قومش او را امین نامیدند و در مكه غالبا با لقب امین از ایشان یاد مى شد.

الطبقات الكبرى، ج1، ص121

حدیث (9) عایشه :

ما كانَ خُلقٌ أَبغَضَ إِلى رَسولِ اللّه صلى الله علیه و آله مِنَ الكَذِبِ وَ مَا اطَّلَعَ مِنهُ عَلى شَى ءٍ عِندَ أَحَدٍ مِن أَصحابِهِ فَیَبخَلُ لَهُ مِن نَفسِهِ حَتّى یَعلَمَ أَن أَحدَثَ تَوبَةً؛

هیچ خصلتى نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله منفورتر از دروغ نبود و هرگاه مطلع مى شدند یكى از اصحابشان دروغى گفته است، به او بى اعتنایى مى كردند تا آن كه مى فهمیدند توبه كرده است.

الطبقات الكبرى، ج1، ص378

حدیث (10) ابن شهر آشوب:

كانَ النَّبىُّ صلى الله علیه و آله... یُجالِسُ الفُقَراءَ وَ یُواكِلُ المَساكینَ؛
در مناقب ابن شهر آشوب آمده است: پیامبر خدا صلى الله علیه و آله با تهیدستان مى نشستند و با مستمندان غذا مى خوردند.

المناقب لابن شهرآشوب، ج1، ص127

حدیث (11) ابن شهر آشوب :

كانَ النَّبِىُّ صلى الله علیه و آله قَبلَ المَبعَثِ مَوصوفا بِعِشرینَ خَصلَةً مِن خِصالِ الأَنبیاءِ، لَوِانفَرَدَ أَحَدٌ بِأَحَدِها لَدَلَّ عَلى جَلالِهِ، فَكَیفَ مَنِ اجتَمَعَت فیهِ؟! كانَ نَبیّا أَمینا، صادِقا، حاذِقا، أَصیلاً، نَبیلاً، مَكینا، فَصیحا، نَصیحا، عاقِلاً، فاضِلاً، عابِدا، زاهِدا، سَخیّا، كَمیّا، قانِعا، مُتَواضِعا، حَلیما، رَحیما، غَیورا، صَبورا، مُوافِقا، مُرافِقا، لَم یُخالِط مُنَجِّما وَلا كاهِنا وَلاعَیّافا؛

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله پیش از آن كه مبعوث شود، بیست خصلت از خصلت هاى پیامبران را دارا بود كه اگر فردى یكى از آنها را داشته باشد، دلیل بر عظمت اوست چه رسد به كسى كه همه آنها را دارا باشد، آن حضرت پیامبرى امین، راستگو، ماهر، اصیل، شریف، والامقام، سخنور، خیرخواه، خردمند، بافضیلت، عابد، زاهد، سخاوتمند، دلیر و جنگاور، قانع، فروتن، بردبار، مهربان، غیرتمند، صبور، سازگار و نرمخو بود، با هیچ منجّم (قائل به تأثیر ستارگان)، غیب گو و پیش گویى هم نشین نبود.

المناقب لابن شهرآشوب، ج1، ص107

حدیث (12) امام صادق علیه السلام :

كانَ رسولُ اللّه  صلى الله علیه و  آله أكْثَرَ ما یَجلِسُ تُجاهَ القِبلةِ؛

پیامبر خدا هنگام نشستن، بیشتر رو به قبله مى نشست.

میزان الحكمة، ح 2518

حدیث (13) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

اَنـَا اَدیبُ اللّه  وَ عَلىٌّ اَدیبى، اَمَرَنى رَبّى بِالسَّخاءِ وَ الْبِرِّ وَ نَهانى عَنِ الْبُخْلِ وَ الْجَفاءِ وَ ما شَى ءٌ اَبْغَضُ اِلَى اللّه  عَزَّوَجَلَّ مِنَ الْبُخْلِ وَ سوءِ الْخُلُقِ، وَ اِنَّهُ لیُفْسِدُ العَمَلَ كَما یُفْسِدُ الخَلُّ الْعَسَلَ؛

من ادب آموخته خدا هستم و على، ادب آموخته من است. پروردگارم مرا به سخاوت و نیكى كردن فرمان داد و از بخل و سختگیرى بازَم داشت. در نزد خداوند عزّوجلّ چیزى منفورتر از بخل و بد اخلاقى نیست. بد اخلاقى، عمل را ضایع مى كند، آن سان كه سركه عسل را.

مكارم الاخلاق، ص 17

حدیث (15) پیامبر صلى لله  علیه  و  آله :

اِنَّ اَحْسَنَ الْحَدیثِ كِتابُ اللّه  وَ خَیْرَ الْهُدى هُدى مُحَمَّدٍ صلى الله  علیه  و  آله وَ شَرَّ الاُْمورِ مُحْدَثاتُها؛

بهترین سخن، كتاب خدا و بهترین روش، روش پیامبر صلى لله  علیه  و  آله و بدترین امور بدعت هاست (پدیده هاى مخالف دین).

بحارالأنوار، ج 77، ص 122، ح 23

حدیث (16) پیامبر صلى الله علیه و آله :

ألا اُخْبِرُكُمْ بِاَشبَهِكُم بى؟ قَالوا: بَلى یا رَسولَ اللّه. قالَ: اَحسَنُكُم خُلقا وَ اَلیَنُكُم كَنَفا وَ اَبَرُّكُم بِقَرَابَتِهِ وَ اَشَدُّكُم حُبّا لاِِخوانِهِ فى دینِهِ وَ اَصبَرُكُم عَلَى الحَقِّ وَ اَكظَمُكُم لِلغَیظِ وَ اَحسَنُكُم عَفْوا وَ اَشَدُّكُم مِن نَفْسِهِ اِنْصافا فِى الرِّضا وَ الْغَضَبِ؛

آیا شما را از شبیه ترینتان به خودم با خبر نسازم؟ گفتند: آرى اى رسول خدا! فرمودند: هر كس خوش اخلاق تر، نرم خوتر، به خویشانش نیكوكارتر، نسبت به برادران دینى اش دوست دارتر، بر حق شكیباتر، خشم را فروخورنده تر و با گذشت تر و در خرسندى و خشم با انصاف  تر باشد.

كافى، ج 2، ص 240، ح 35

حدیث (17) پیامبر صلى الله علیه و آله :

اَلا اُخْبِرُكُمْ بِاَبْعَدِكُمْ مِنّى شَبَها؟ قَالُوا: بَلى یا رَسولَ اللّه. قالَ: اَلْفاحِشُ الْمُتَفَحِّشُ الْبَذى ءُ، اَلْبَخِیلُ، اَلْمُخْتَالُ، اَلْحَقودُ، اَلْحَسُودُ، اَلْقاسِى الْقَلْبِ، اَلْبَعِیدُ مِنْ كُلِّ خَیْرٍ یُرْجى، غَیْرُ المَاْمونِ مِنْ كُلِّ شَرٍّ یُتَّقى؛

آیا شما را از كم شباهت ترینتان به خودم آگاه نسازم؟ عرض كردند: چرا، اى رسول خدا! فرمودند: زشتگوىِ بى آبروىِ بى شرم، بخیل، متكبر، كینه توز، حسود، سنگدل، كسى كه هیچ امیدى به خیرش و امانى از شرش نیست.

كافى، ج 2، ص 291، ح 9

حدیث (18) دیلمى :

كانَ النَّبىُّ صلى الله علیه و آله... یُسَلِّمُ عَلى مَنِ اسْتَقْبَلَهُ مِنْ كَبیرٍ وَ صَغیرٍ وَ غَنىٍّ وَ فَقیرٍ و لا یُحَقِّرُ ما دُعِىَ اِلَیهِ و لو اِلى خَشفِ التَّمْرِ وَ كانَ خَفیفَ المَؤونَةِ كَریمَ الطَّبیعَةِ، جَمیلَ المُعاشَرَةِ، طَلِقَ الوَجهِ، بَشّاشا من غَیرِ ضِحكٍ، مَحْزونا مِن غَیرِ عَبوسٍ، مُتَواضِعا مِنْ غَیْرِ مَذَلَّةٍ، جَوادا مِن غَیْرِ سَرَفٍ، رَقیقَ القَلبِ، رَحیما بِكُلِّ مُسْلِمٍ... ؛

رسول اكرم صلى الله علیه و آله به هر كس برخورد مى نمودند، از بزرگ و كوچك، ثروتمند و فقیر، سلام مى كردند و اگر به جایى حتى براى خوردن خرمایى خشك دعوت مى شدند، آن را كوچك نمى شمردند. زندگیشان كم هزینه بود، بزرگ طبع، خوش معاشرت و گشاده رو بودند، بى آن كه بخندند، همیشه متبسم بودند، بى آن كه اخمو باشند، محزون بودند، بى آن كه از خود ذلّتى نشان دهند، متواضع بودند، مى بخشیدند ولى اسراف نمى نمودند، دل نازك و نسبت به تمام مسلمانان مهربان بودند.

ارشاد القلوب، ج 1، ص 115

حدیث (19) قال المعصوم (ع) :

اِنَّ النَّبىَّ صلى الله علیه و آله كانَ یُحِبُّ الفالَ الحَسَنَ وَ یَكْرَهُ الطِّیَرَةَ؛

پیامبر صلى الله علیه و آله فال خوب را دوست داشتند و از فال بد، بدشان مى آمد.

مكارم الاخلاق، ص 350


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



احادیثی از حضرت محمد (ص) در باره خوش اخلاقی
نوشته شده در سه شنبه سیزدهم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 21 و 57 دقیقه و 08 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
 

بدخلقی و بد رفتاری ، نامبارک است.

خوشخوئی ، دوستی را پایدار می شازد.

خوشروئی، کینه و خشم را می برد.

برترین شما در ایمان ، خوش اخلاق ترین شماست.

بیگانه ترین شما به من از نظر شباهت اخلاقی ، بخیل و بدزبانی است که از گفتن هر سخن ناروا باک ندارد.


:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,
 



مردم در آخرالزمان از زبان حضرت محمد(ص)
نوشته شده در دوشنبه پنجم اردیبهشت 1390
ساعت : ساعت 22 و 00 دقیقه و 13 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi
 

نظیر روایتى كه قمى آن را در تفسیر خود از پدرش از سلیمان بن مسلم خشاب از عبد الله بن جریح مكى از عطاء بن ابى ریاح از عبد الله بن عباس نقل كرده كه گفت : با رسول خدا به زیارت حج رفتیم ، همان حجى كه بعد از آن رسول خدا (صلى الله علیه و آله و صلم ) از دنیا رفت ، و یا به عبارت دیگر حجة الوداع - رسول خدا (صلى الله علیه و آله و صلم ) در كعبه را گرفت و سپس روى نازنین خود را به طرف ما كرد و فرمود: مى خواهید شما را خبر دهم از علامات قیامت ؟ و در آن روز سلمان رضى الله عنه از هر كس دیگر به آن جناب نزدیك تر بود، لذا او در پاسخ رسول خدا (صلى الله علیه و آله و صلم ) عرضه داشت : بله یا رسول الله ، حضرت فرمود: یكى از
علامتهاى قیامت این است كه نماز ضایع میشود - یعنى از میان مسلمین مى رود و از شهوات پیروى میشود و مردم به سوى هواها میل مى كنند، مال مقامى عظیم پیدا مى كند و مردم آن را تعظیم مى كنند، دین به دنیا فروخته مى شود، در آن زمان است كه دل افراد با ایمان در جوفشان ، براى منكرات بسیارى كه مى بینند و نمى توانند آن را تغییر دهند آب مى شود آن چنانكه نمك در آب حل میگردد.
سلمان با تعجب عرضه داشت : یا رسول الله : به راستى چنین روزى خواهد رسید؟ فرمود: آرى ، به آن خدائى كه جانم به دست او است ، اى سلمان در آن هنگام سرپرستى و ولایت مسلمانان را امراى جور به دست مى گیرند امرائى كه وزرائى فاسق و سرشناسانى ستمگر و امنائى خائن دارند.
سلمان پرسید: براستى چنین وضعى پیش خواهد آمد یا رسول الله ؟ فرمود: آرى به آن خدائى كه جانم به دست او است اى سلمان در این موقع منكر، معروف ، و معروف ، منكر میشود، خائن امین قلمداد میگردد و امین خیانت میكند، دروغگو تصدیق میشود و راستگو تكذیب میگردد.
سلمان با حالت تعجب پرسید: یا رسول الله به راستى چنین چیزى خواهد شد؟ فرمود: آرى به آن خدائى كه جانم به دست او است اى سلمان در آن روزگار زنان به امارت میرسند و كنیزان طرف مشورت قرار میگیرند و كودكان بر فراز منبر میروند و دروغ نوعى زرنگى و زكات خسارت ، و خوردن بیت المال نوعى غنیمت شمرده شود، مرد به پدر و مادرش جفا ولى به دوستش نیكى مى نماید و ستاره دنباله دار طلوع میكند.
سلمان باز پرسید: یا رسول الله آیا چنین چیزى خواهد شد؟ فرمود: آرى به آن خدائى كه جانم به دست او است اى سلمان ! در این موقع زن با شوهرش در تجارت شركت كند و باران در فصلش نیامده بلكه در گرماى تابستان مى بارد و افراد كریم سخت خشمگین مى گردند، مرد فقیر تحقیر میشود، در این هنگام بازارها به هم نزدیك میشوند وقتى یكى میگوید: (من چیزى نفروختم ) و آن دیگرى میگوید: (من سودى نبرده ام ) طورى مى گویند كه هر شنونده مى فهمد دارد به خدا بد و بیراه میگوید.
سلمان پرسید: آیا حتما چنین وضعى خواهد شد یا رسول الله ؟ فرمود: آرى به آن خدائى كه جانم به دست او است ، اى سلمان در این هنگام اقوامى بر آنان مسلط مى شوند كه اگر لب بجنبانند كشته مى شوند و اگر چیزى نگویند دشمنان همه چیزشان را مباح و براى خود حلال مى كنند تا با بیت المالشان كیسه هاى خود را پر كنند و به ناموسشان تجاوز نموده ، خونشان را
بریزند و دلهاشان را پر از وحشت و رعب كنند و در آن روز مؤ منین را جز در حال ترس و وحشت و رعب و رهبت نمیبینى .

                            ادامه مطلب را بخوانید                              

ادامه مطلب
:: مرتبط با: حضرت محمد (ص) ,