تبلیغات
♥سیاسی♥بین المللی ♥فرهنگی ♥دینی ♥اقتصادی ♥علمی ♥ورزشی ♥ - مطالب جامی ایکو
 
 
پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، خوش آمدید به سایت من . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وب سایت ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما را در بهتر شدن كیفیت مطالب یاری کنید.
 
 
بخش ۱۷ - در اشارت به عشق جامی
نوشته شده در یکشنبه دهم مرداد 1389
ساعت : ساعت 18 و 15 دقیقه و 39 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

رونق ایام جوانی‌ست عشق              مایهٔ کام دو جهانی‌ست عشق

میل تحرک به فلک عشق داد            ذوق تجرد به ملک عشق داد

چون گل جان بوی تعشق گرفت          با گل تن رنگ تعلق گرفت

رابطهٔ جان و تن ما ازوست              مردن ما، زیستن ما، ازوست

مه که به شب نوردهی یافته              پرتوی از مهر بر او تافته

خاک ز گردون نشود تابناک              تا اثر مهر نیفتد به خاک

زندگی دل به غم عاشقی‌ست              تارک جان در قدم عاشقی‌ست

 

خردنامه اسکندری                            

   الهی! کمال الهی تو راست                جمال جهان پادشاهی تو راست            

جمال تو از وسع بینش، برون            کمال از حد آفرینش، برون                  

بلندی و پستی نخوانم تو را               مقید به اینها ندانم تو را                     

نه تنها بلندی و پستی تویی،               که هستی‌ده و هست و هستی تویی

چو بیرونی از عقل و وهم و قیاس،       تو را چون شناسم من ناشناس؟

ز آغاز این نامه تا ختم کار                گر آرد یکی نامجو در شمار

همه دفتر فضل و انعام توست             مفصل شدهٔ نسخهٔ نام توست

نگویم که نامت هزار و یکی است         که با آن هزاران هزار اندکی است

تویی کز تو کس را نباشد گزیر            در افتادگی‌ها تویی دستگیر

ندارم ز کس دستگیری هوس              ز دست تو می‌آید این کار و بس!

عبث را درین کارگه راه نیست            ولی هر سر از هر سر آگاه نیست

به ما اختیاری که دادی به کار             ندادی در آن اختیار، اختیار!

چو سررشتهٔ کار در دست توست          کننده، به هر کار پابست توست

سزد گر ز حیرت برآریم دم                چو مختار باشیم و مجبور هم

یکی جوی جامی! دو جویی مکن!          به میدان وحدت دوگویی مکن!

یکی اصل جمعیت و زندگی‌ست            دویی تخم مرگ و پراکندگی‌ست

 


:: مرتبط با: جامی ,
 



جامی » هفت اورنگ
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388
ساعت : ساعت 18 و 08 دقیقه و 46 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

 

بخش ۱ - از دفتر اول سلسلةالذهب تقدیس حضرت حق سبحانه تعالی

جامی هفت اورنگ

لله الحمد قبل کل کلام                   به صفات الجلال و الاکرام

هر چه مفهوم عقل و ادراک است      ساحت قدس او از آن پاک است

به هوا و هوس در او نرسی            تا ز لا نگذری به هو نرسی

ای همه قدسیان قدوسی                 گرد کوی تو در زمین بوسی!

پرتو روی توست از همه سو          همه را رو به توست از همه رو

قطع این ره به راه‌پیمایی                کی توان گر تو راه ننمایی ؟

بنما ره! که طالب راهیم                ره به سوی تو از تو می‌خواهیم

احدی، لیک مرجع اعداد                واحدی، لیک مجمع اضداد

اولی و تو را بدایت نی                  آخری و تو را نهایت نی

ذات تو در سرادقات جلال              از ازل تا ابد به یک منوال

بر تو کس نیست آمر و ناهی            همه آن می‌کنی که می‌خواهی

ای جهانی به کام، از در تو!             کام خواهم نه دام از در تو

به جوار خودم رهی بنمای!              در حریم دلم دری بگشای!

غایب از من، مرا حضوری بخش!      به سروری رسان و نوری بخش!

هر چه غیر از تو، ز آن نفورم کن!      پای تا فرق غرق نورم کن!

چند باشم ز خودپرستی خویش             بند، در تنگنای هستی خویش؟

وارهانم ز ننگ این تنگی!                 برسانم به رنگ بی‌رنگی!

می‌پرد مرغ همتم گستاخ                   در ریاض امید، شاخ به شاخ

که ز بام تو دانه‌ای چینم                    یا ز نامت نشانه‌ای بینم

ای که پیش تو راز پنهانم                   آشکارست! تا به کی خوانم

بر تو این نامهٔ پریشانی؟                    چون تو حرفا به حرف می‌دانی

چون کند دست قهرمان اجل                 طی این نامهٔ خطا و خلل،

ز آب عفوش ورق بشوی نخست!           پس به کلک کرم که در کف توست،

بهر آزادی‌ام برات نویس!                    وز خطاها خط نجات نویس!

 


:: مرتبط با: جامی ,
 



جامی » هفت اورنگ
نوشته شده در پنجشنبه سوم اردیبهشت 1388
ساعت : ساعت 18 و 13 دقیقه و 31 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

بخش ۱ - در ستایش خداوند

جامی » هفت اورنگ » سلامان و ابسال

ای به یادت تازه جان عاشقان!           ز آب لطفت تر، زبان عاشقان!

از تو بر عالم فتاده سایه‌ای                خوبرویان را شده سرمایه‌ای

عاشقان افتادهٔ آن سایه‌اند                  مانده در سودا از آن سرمایه‌اند

تا ز لیلی سر حسنش سر نزد             عشق او آتش به مجنون در نزد

تا لب شیرین نکردی چون شکر          آن دو عاشق را نشد خونین، جگر

تا نشد عذرا ز تو سیمین‌عذار             دیدهٔ وامق نشد سیماب‌بار

تا به کی در پرده باشی عشوه‌ساز        عالمی با نقش پرده عشقباز؟

وقت شد کین پرده بگشایی ز پیش        خالی از پرده نمایی روی خویش

در تماشای خودم بی‌خود کنی             فارغ از تمییز نیک و بد کنی

عاشقی باشم به تو افروخته               دیده را از دیگران بردوخته

گرچه باشم ناظر از هر منظری          جز تو در عالم نبینم دیگری

در حریم تو دویی را بار نیست           گفت و گوی اندک و بسیار نیست

از دویی خواهم که یکتای‌ام کنی           در مقامات یکی، جای‌ام کنی

تا چو آن سادهٔ رمیده از دویی             «این منم» گویم «خدایا! یا توئی؟»

گر منم این علم و قدرت از کجاست؟      ور تویی این عجز و سستی از که خاست؟


:: مرتبط با: جامی ,
 



جامی » هفت اورنگ
نوشته شده در شنبه هشتم تیر 1387
ساعت : ساعت 18 و 14 دقیقه و 13 ثانیه
نویسنده : Hossein Ashrafi

جامی » هفت اورنگ » سبحة‌الابرار

 

ای حیات دل هر زنده دلی               سرخ رویی ده هر جا خجلی

چاشنی‌بخش شکر گفتاران               کار شیرین کن شیرین کاران

بر فرازندهٔ فیروزه‌رواق                 شمسهٔ زرکش زنگاری‌تاق

تاج به سر نه زرین‌تاجان               عقده بند کمر محتاجان

جرم بخشندهٔ بخشاینده                    در بر بر همه بگشاینده

ابر سیرابی تفتیده‌لبان                     خوان خرسندی روزی‌طلبان

گنج جان‌سنج به ویرانهٔ جسم             حارس گنج به صد گونه طلسم

دیرپروای به خود بسته دلان              زود پیوند دل از خود گسلان

قفل حکمت نه گنجینهٔ دل                 زنگ ظلمت بر آیینهٔ دل

مرهم داغ جگر سوختگان                 شادی جان غم اندوختگان

نقد کان از کمر کوه گشای                صبح عیش از شب اندوه نمای

مونس خلوت تنهاشدگان                    قبلهٔ وحدت یکتاشدگان

تیر باران فکن، از قوس قزح             از صفا باده ده، از لاله قدح

پردهٔ عصمت گل پیرهنان                 حلهٔ رحمت خونین کفنان

خانهٔ نحل ز تو چشمهٔ نوش               دانهٔ نخل ز تو شهد فروش

لب پر از خنده ز تو غنچه به باغ         داغ بر سینه ز تو لالهٔ راغ

غنچه‌سان تنگدل باغ توایم                 لاله سان سوختهٔ داغ توایم

هر چه غیر تو رقم کردهٔ توست           گرچه پروردهٔ تو، پردهٔ توست

چند بر طلعت خود پرده نهی؟              پرده بردار که بی‌پرده، بهی!

تازه‌رس قافلهٔ بازپسان،                    به قدمگاه کهن بازرسان!

بانگ بر سلسلهٔ عالم زن!                  سلک این سلسله را بر هم زن!

عرش را ساق بجنبان از جای!            در فکن پایهٔ کرسی از پای!

بر خم رنگ فلک سنگ انداز!             رخنه‌اش در خم نیرنگ انداز!

رنگ او تیرگی است و تنگی               به ز رنگینی او بیرنگی

هست رنگ همه زین رنگرزی            دست نیلی شده ز انگشت گزی

مهر و مه را بفکن طشت ز بام!           تا برآرند به رسوائی نام

پردهٔ پرده‌نشینان ندرند                      وز سر پرده‌دری در گذرند

کمر بستهٔ جوزا بگشای!                    گوهر عقد ثریا بگشای!

زهره را چنگ طرب‌زن به زمین!         چند باشد به فلک بزم‌نشین؟

چار دیوار عناصر که به ماه               سرکشیده‌ست ازین مرحله گاه،

مهره مهره بکن‌اش از سر هم!             شو از آن مهره‌کش سلک عدم!

آب را بر سر آتش بگمار!                  تا شود آگه، از او دود بر آر!

ز آتش قهر ببر تری آب!                   بهر بر عدمش ساز سراب

باد را خاک سیه ریز به فرق!             خاک را کن ز نم توفان غرق!

نامزد کن به زمین زلزله‌ها                 ساز از آن عالیه‌ها سافله‌ها!

گاو را ذبح کن از خنجر بیم!               پشت ماهی ببر از اره دو نیم!

هر چه القصه بود زنگ نمای،             همه ز آئینهٔ هستی بزدای!

تا به مشتاقی افزون ز همه                 بنگرم روی تو بیرون ز همه

نور پاکی تو و، عالم سایه                  سایه با نور بود همسایه

حق همسایگی‌ام دار نگاه!                  سایه‌وارم مفکن خوار به راه!

معنی نیک سرانجامی را،                  جام صورت بشکن جامی را!

باشد از سایگیان دور شود                  ظلمت سایگی‌اش نور شود

آرد از رنگ به بیرنگی روی               یابد از گلشن بیرنگی بوی

 

 


:: مرتبط با: جامی ,